logo

Geestelijke mishandeling: de vernietigende kracht en controle

Geestelijke mishandeling binnen een relatie is niet zomaar een vorm van mishandeling, het ontneemt je van wie je bent, de kern van je bestaan. Het zuigt de kracht uit je lichaam en laat je gebroken achter. Als dit structureel in een relatie zich voordoet, zit gevangen in de zuigkracht van de spiraal van geweld. Je wordt ontdaan van je kracht en afhankelijk van je partner gemaakt. De kracht en controle van geestelijke mishandeling is vernietigend.

Het geweld heeft een doel. Met het geweld beoogt de één de ander te domineren. Het draait om kracht en controle van en over de ander. Het verdraaien van realiteit dat je twijfelt aan jezelf en je steeds meer terugtrekt.

Om die kracht en controle te bewaken maakt de één gebruik van tactieken, universele tactieken. Zeker kenmerken geestelijke mishandeling.

Naar deze tactieken is onderzoek gedaan door de ‘Domestic Abuse Intervention Project (DAIP) over een aantal maanden. Een kritiek punt, van het onderzoek, kan zijn dat alleen vrouwen zijn geïnterviewd. Dat maakt het niet geslachtsneutraal. Ook wil het niet zeggen dat het niet werkt als het slachtoffer man is.

De onderzoeksresultaten zijn gepresenteerd in het wiel van kracht en controle (Wheel of Power and Control), oftewel het Duluth Model. Ik heb het wiel geslachtsneutraal gepresenteerd, omdat ik de man als slachtoffer niet wil uitsluiten en hij zich hier wel in zou kunnen herkennen. Het gaat om geestelijke mishandeling partner, man of vrouw. Tekstueel is er wel een onderscheid tussen de pleger als hij en slachtoffer als vrouw.

Uit het voormelde onderzoek, kwamen 8 tactieken naar voren welke door elk slachtoffer werd ervaren.

kracht en controle huiselijk geweld

Wiel van kracht en controle

Bovenstaande wiel van kracht en controle is de uitkomst van de onderzoeksresultaten van de DAIP. Deze universele tactieken zie je terug in de spiraal van geweld bij geestelijke mishandeling binnen een relatie. Herken je jouw partner? Herken je jezelf terug in wat je is overkomen?

Onthoud dat iemand die van je houd jou geen pijn hoort te doen. Hij hoort van je te houden, je te ondersteunen en meest belangrijker, het beste van jezelf boven te halen. Deze ziekmakende relatie maakt je kapot.

En dit is hoe hij zijn kracht en controle over jou verkrijgt:

#1 Intimidatie

Angst aanjagen is een belangrijke tactiek om kracht en controle over de ander te krijgen. Intimidatie doet het trucje prima. De boodschap is luid en duidelijk: “Als je niet gehoorzaamt, volgen deze consequenties.” Hij gebruikt een variëteit aan intimidaties, als blikken of gebaren, vernielingen, etc, waardoor hij kracht en controle krijgt over jou.

#2 Emotioneel geweld

Hij zal naast het aanjagen van angst, er alles aan doen wat hij kan om jou slecht te laten voelen over jezelf of gebrekkig op een manier. Als jij namelijk gelooft dat je waardeloos bent en dat niemand anders jou wil, dan is de kans dat je weggaat een stuk kleiner. Jouw eigenwaarde zakt tot de grond en laat een gevoel achter van machteloosheid. Tevens heb je niet het gevoel dat je iets beter zal treffen en dat dit hetgeen is wat jij kunt krijgen.

#3 Isolement

Je raakt afhankelijk van hem en om jouw afhankelijkheid te vergroten, zal hij je zoveel mogelijk van de buitenwereld afsnijden. Zo kan hij voorkomen dat je familie of vrienden nog ziet, of voorkomen dat je naar werk of school gaat. Het kan zelfs zijn dat je toestemming moet vragen om ook maar iets de doen, ergens heen te gaan, of iemand te zien. Jouw vrijheid wordt je ontnomen en je afhankelijkheid groeit met de dag.

#4 Ontkennen en de schuld geven

Toch zijn er andere dagen en/of momenten te vinden. Hij maakt het goed en maakt excuusjes voor het onvergeeflijke. Je trapt erin en nog erger, je geeft je zelf de schuld. Door de ontstane afhankelijkheid is er een twijfel ontstaat en realiteit ontnomen. De oorzaak tot geweld wordt buiten hemzelf gezocht. Hij verwijt het jou en het gewelddadig gedrag door een slechte jeugd, een slechte dag, en anderen van hun geweld. Hij kan het geweld minimaliseren of ontkennen dat het heeft plaats gevonden. Hij wil meestal de verantwoordelijkheid op jouw schuiven. Volgens hem is het geweld jouw schuld. Dus ben je geneigd om zijn gedrag te excuseren en geef je jezelf de schuld.

#5 Inzet van kinderen

Zoals gezegd, is één van de belangrijke pijlers voor kracht en controle het aanjagen van angst. Ik had al genoemd dat dit door middel van intimidatie kan. Echter hij zal niet schromen om ook kinderen in te zetten om zijn doel van kracht en controle te bereiken. Geestelijke mishandeling kind kan gericht zijn op het kind, maar ook wanneer het kind er getuige van is. Beide vormen vallen onder kindermishandeling. Jouw moederhart klopt voor de kinderen en je doet alles om ze te beschermen. Dit betekent jezelf wegcijferen om hun lot zo dragelijk mogelijk te maken. Deze gevoelige plek wordt vaak ingezet om de kinderen te bedreigen al is het maar om ze weg te halen. De angst zorgt ervoor dat de kans dat je weggaat heel klein wordt.

quote dominantie

#6 Dominantie

Hij neemt dus op alle fronten de leiding en wil dit gevoel behouden. Hij maakt alle beslissingen voor jou en de familie/het gezin, vertelt je wat je moet doen, en verwacht dat jij gehoorzaamt zonder vragen. Hij behandelt je meer als bediende, kind of bezit, dan zijn partner. Hij domineert over jou en het gezin. Een sterke vorm van intimidatie om angst te zaaien en afhankelijkheid te creëren.

#7 Economisch geweld

En om die afhankelijkheid kracht bij te zetten, maakt hij jou financieel afhankelijk van hem. De kans dat je dan nog bij hem weggaat wordt aanzienlijk kleiner, vooral als er kinderen in het spel zijn. Je hebt wellicht geen baan, misschien wel getrouwd en woont in een koophuis. Dus zonder hem, geen geld, geen huis en geen spullen. Dan maar blijven?! Financieel heeft hij een sterke greep gemaakt. Wellicht bepaalt hij de bestedingen van het geld en krijg jij wekelijks zakgeld voor boodschappen en dat is alles. Een sociaal leven zal daardoor niet gaan. En het isolement versterkt zich.

#8 Dwang en bedreigingen

Hij doet er dus veel aan om te voorkomen dat je bij hem weggaat. Daarvoor gebruikt hij ook bedreigingen letterlijk om te voorkomen dat je weggaat, of dat je je mond opentrekt naar anderen. Denk aan dreigementen om jou pijn te doen, de kinderen, familieleden, dierbaren, of zelfs huisdieren. Ook kan hij dreigen met het plegen van zelfmoord. Hij schroomt soms niet om valse aangiften te maken tegen jou of juist dreigen om je aan te geven bij bijvoorbeeld jeugdzorg. Alles om er maar voor te zorgen dat jij je koest houdt en doet wat hij zegt.

quote geestelijke mishandeling

Geestelijke mishandeling doorbreken – tips

De kracht en controle van geestelijke mishandeling is vernietigend. Het maakt je kern met de grond gelijk en laat geen spaander van je heel. Gebroken, raap je jezelf weer op en ben je op zoek naar de kracht die in je zit. Wil je de deur openen voor de realiteit en ontsnappen aan dit leven?

Ik zeg je dat je dit kan!

In iedere vrouw zit een Leeuwin, een stemmetje dat wil brullen. Een kracht die je beschermt en leidt. Luister naar je intuïtie en durf de confrontatie met de realiteit aan. Doorbreek geestelijke mishandeling binnen een relatie en ontdoe je van de kracht en controle en pak je eigen kracht en controle terug.

Om verbaal geweld (vorm van geestelijke mishandeling) in je relatie te stoppen, kan ik je 5 tips geven om het nu te stoppen:

#1 Onderwijs jezelf
#2 Mede-afhankelijkheid
#3 Noem het bij zijn echte naam
#4 Stel jezelf grenzen
#5 Kijk naar anderen zonder verbaal geweld

Wat is jouw ervaring van geestelijke mishandeling binnen een relatie? Welke tactieken herken je terug? Je kunt je reactie hieronder plaatsen. Of stuur een mail naar elisabeth@zodietyfuskerstboomstaat.nl.

Ik heb mijn eigen kracht en controle weer terug over mezelf en mijn leven. Ik zou door die hel elke dag opnieuw gaan om te komen waar ik nu sta. De meest moeilijke beslissing die ik ooit heb genomen, heeft mij mijzelf weer terug gegeven. 

Toen ik mij realiseerde dat verbaal geweld een ondergesneeuwde vorm van huiselijk geweld is, wist ik dat hier verandering in moet komen. Ik begon met het schrijven van mijn boek op basis van interviews en groeide uit tot deze website. Vanuit eigen ervaring, kennis van experts en slachtoffers, is deze site nu wat hij is.
  1. Crystal Beantwoorden

    Alles wat hier staat klopt precies in mijn huidige leven. Ik heb er 10 jaar over gedaan om te herkennen wat psychisce mishandeling is. Jarenlang kon ik er geen vinger opleggen. Eerst verbaal lelijk en dan weer weken poeslief. Om vervolgens beetje bij beetje je zelfvertrouwen te breken. Ik ga ervoor zorgen dat dit stopt.

    • Elise Beantwoorden

      Wow Crystal,
      wat een kracht spreekt er uit je reactie. Blijf in contact met deze stem, het zet je op de goede weg.
      Groetjes, Elisabeth

  2. Jo Beantwoorden

    Ik zit er nu bijna 14 jaar in , ja kleineren en.mij vaak smerig aankijken , ik heb ook altijd gewerkt en bracht ook geld in het laadje , maar nu mijn baan kwijt . Het is zelfs zover gekomen dat ik niet veel meer eet om maar geen vuile blik te krijgen dat ik van zijn inkomen eet . Zijn zoon van 16 jaar begint mij nu ook zo te behandelen als een sloof . En ja ik wil zo graag weg maar ik kan mijn hond niet in de steek laten , die is het enigste waar ik liefde van krijg en ik kan nergens heen . Maar ik blijf knokken tot er een dag komt dat ik weg kan voorgoed

    • Elise Beantwoorden

      Beste Jo,
      wat heftig voor je! Al de gevoelens waar je mee worstelt en je overlevingsdrang is groot. Hoelang hou je het nog vol? Er is een aanmerkelijk verschil tussen OVERleven en LEVEN. De afgelopen 14 jaar hebben een enorme impact op je en je meer afgepakt dan je 14 jaar geleden van het leven had verwacht. Ook met een hond is er plek voor je om opnieuw te beginnen en te LEVEN ipv OVERleven. Er is plek voor jou waar je je geliefd voelt en waar je wordt behandeld als volwaardig mens. Het leven is te kostbaar om je te laten leven door een ander.

      Je mag me altijd een mail sturen op elisabeth@zodietyfuskerstboomstaat.nl

      Groetjes, Elisabeth

  3. Monique Beantwoorden

    Zeer heftig confronterend dit,alles vrijwel gelijk aan mijn leven afgelopen 20 jaar…net van hem te horen gekregen dat ik zelfmoord moet plegen op zijn verjaardag zodat hij echt wat te vieren heeft….ben gebroken maar ga door met de innerlijke stem…
    Van Monique

    • Elise Beantwoorden

      Beste Monique,
      je bent al op weg om je te ontdoen van de kracht van verbaal geweld. Je bent bezig met jezelf onderwijzen. Durf je grenzen te stellen en pak een stuk controle terug van je eigen leven. Ik begrijp dat uit je reactie dat je nog in deze relatie zit. Probeer jezelf los te maken binnen de relatie. Denk aan hobby’s, vrienden, (vrijwilligers)werk, etc. Als je dieper wilt ingaan op je verhaal kun je mij ook altijd een mail sturen op elisabeth@zodietyfuskerstboomstaat.nl, want ook al klinkt mijn reactie makkelijk, ik weet heel goed hoe het werkt als je er nog midden in zit en je je wanhopig aan die innerlijke stem probeert vast te klampen. Je brein is heel anders ingesteld, waardoor de simpelste dingen onmogelijk lijken.
      Groetjes, Elisabeth

  4. Marten Beantwoorden

    Alles wat ik zeg, koop, vertel, denk is slecht, deugt niet, is te goedkoop of “een ander gaat er met je geld vandoor” (in het geval van mijn idee om een ophaalpunt voor een transportbedrijf te organiseren) volgens mijn schoonvader. Hoe ik mijn zoon opvoed, is ook fout. Is dit ook emotionele manipulatie of psychische mishandeling?

    • Elise Beantwoorden

      Hoi Marten,
      Geestelijke mishandeling richt zich op bepaalde tactieken om een zeker negatief resultaat bij de ander teweeg te brengen. Ik kan me voorstellen dat deze woorden je krenken en je eigenwaarde aantasten. Er zijn technieken om hiermee om te kunnen gaan en je eigen wensen en behoeften duidelijk te kunnen maken, waardoor er een verandering kan optreden. Je schoonvader staat met zijn oordeel klaar, waarachter een bepaalde behoefte schuil gaat. Er zijn technieken die je eigen kan maken om je boodschap over te kunnen brengen. De meest bekende is Geweldloze Communicatie. Dit is een goede start voor jezelf om persoonlijk te groeien en jezelf vaardigheden eigen te maken die je helpen met hem te kunnen praten op zo’n manier dat het voor beide partijen ‘winst’ kan opleveren en verandering kan worden bewerkstelligd. Het is een ware eye-opener als je het juist weet toe te passen.
      Groetjes, Elisabeth

  5. Jana Beantwoorden

    Herkenbaar zeg ik mag geen baan want anders pleegt die zelfmoord achterlijke idioot ook nu is het zo dat ik door al dat strijden anorexia heb dan heb ik daar een vriend aan,die me steunt en me troost want dat maakt me sterk verlangend naar de dood.
    Hij pest mij ermee dan draai ik me om en zou willen zeggen houdt je bek toch.
    Ik kan niet weg had nooit goede ouders zuipert van een stiefvader en nu zit ik 35 jaar bij iemand die 30 jaar ouder is heb al de gemeente op me dak hij verbied me alles nu ben ik blij dat ik ziek ben.
    Honger mezelf dood dan heeft die iets om over te janken nee al me dromen zijn weg ik huil elke dag me enigste rit is naar de rechter toe hier loopt ook zon vreselijke hond die graag zijn bek gebruikt meneer is zo dom vindt het wel goed dat dat beest bijt.
    IK ben kapot heb pijn en ben moe over een paar weken met vrienden kamperen en weekend op vakantie en daar heb ik stierlijk veel zin in en zelfs daarmee is meneer het niet mee eens gaat die zichzelf zielig doen en dat negeer ik wist niet dat het leven zon ellende teweeg bracht zeg ben al 3 dierbare kwijt in 1 jaar tijd.

    • Elise Beantwoorden

      Beste Jana,
      het klinkt alsof je zoekende bent naar een levenslijn die je omhoog trekt en je op de juiste weg zet. Een teken dat het leven wel waard is en dat jij een belangrijk plekje inneemt in het universum. Dat jij er wel mag zijn en dat je er toe doet. Ik ken je niet en toch raken jouw woorden mij. Het gevoel bekruipt me dat je te weinig hebt om nog voor te leven… Dat je hebt opgegeven…. Ik hoop dat je bereid bent om te bellen met 0800 – 3200032, Hear my voice. Een organisatie dat luistert naar je verhaal en herkenning biedt. Ze zijn geen hulpverleners en er wordt ook niet meteen wat in gang gezet. Beste Jana, ik hoop dat je een fijn weekend hebt met je vrienden en kracht kunt putten uit hun vriendschap en liefde naar jou.
      Elisabeth

  6. Anoniem Beantwoorden

    Ook ik herken me hierin, mijn partner leek de ideale man, lief,zorgzaam,alles voor me doen ondanks zijn depressie. Tot voor kort, vorige week barste de bom (weet nog altijd niet waarom), hij sloeg met deuren, maakte me voor de ergste dingen uit, wenste me zelfs dood met als gevolg een trap in mijn ribben, wat leidde tot een kneuzing. We hebben het uitgepraat daarna niks meer aan de hand. Afgelopen week weer ruzie gehad, dit keer omdat ik zonder zijn toestemming naar de moestuin was geweest. Toen hij thuis kwam en ik het eerlijk had verteld (eerlijkheid duurt het langst is mij geleerd), sloegen opnieuw de stoppen door. Hij vernielde mijn telefoon, duwde me (ondanks de gekneusde ribben) alle kanten op en vloog me vervolgens letterlijk naar mijn strot. Ik heb hem daarna direct de deur gewezen alleen hij vond het dat hij het recht heeft om hier te blijven. We wonen in een huurwoning en ik ben degene die de huur ophoest, hij staat hier alleen maar ingeschreven. Opnieuw barste hij in tranen uit en bood alweer excuus aan maar hij vond dat ik dat ook moest doen, dus om verdere ellende te besparen heb ik ook maar sorry gezegd. Toen we gingen slapen leek alles weer gekalmeerd en vervolgens begon hij de volgende morgen weer over het ”vooral” van de avond ervoor. Binnenkort volgt er een afspraak bij zijn psycholoog en ik ga mee en alles opbiechten. Ik weet dat mijn vriend een moeilijke jeugd heeft gehad (zijn vader had ook losse handjes) en misschien niet helemaal eerlijk van mij naar hem toe, maar ik heb hem vergeleken met zijn ouwe heer.

    • Elise Beantwoorden

      Beste Anoniem,
      wat een heftige gebeurtenissen in de relatie. Voel jij je nog wel veilig? Je bent je grens gevaarlijk aan het opschuiven. Geen excuus mag opwegen tegen fysieke mishandeling. Eén klap is een klap teveel. Ga naar de huisarts en leg een dossier aan. En vaak voelen de deurgewezen-partners een groot recht om in de woning te mogen verblijven. Eenmaal binnen is dat toestemming voor herhaling. De grens is wederom verlegt. Ik hoop dat je uit deze relatie durft te stappen.
      Groetjes, Elise

  7. Kasper. Beantwoorden

    Beste Elizabeth,

    Ik heb een knipperlicht relatie met een vrouw die door de vader van haar kind ook een aantal jaar psychisch mishandeld is. Het is heel moeilijk om hier mee om te gaan, omdat nu alles mijn fout is. Lijkt wel alsof ze de fout niet meer bij zichzelf kan zoeken, en ik steeds maar moet blijven geven en moet “veranderen”. Ze heeft af en toe contact met een psycholoog, maar ik denk dat haar psychische problemen dieper zitten dan ze zelf denkt. Bij alles wat ze doet (koken, wassen etc) lijkt het wel of ik haar steeds persoonlijk moet bedanken voor hetgeen wat ze gedaan heeft. Doe ik dat een keer niet, trekt ze zich helemaal terug en wordt ze norsig in de veronderstelling dat het niet lekker moet zijn geweest of dat ze iets niet goed gedaan heeft. Ik word er geestelijk heel moe van.

    Ik.vroeg me af, wat zijn nu de echte gevolgen in een nieuwe relatie van een persoon die in een vorige relatie emotioneel/psychisch mishandelt is? En hoe hier mee om te gaan?

    • Elise Beantwoorden

      Beste Kasper,
      ten eerste is het dapper om de relatie aan te gaan. Je partner is bezig met een helingsproces, welke door stadia van rouw gaat in combinatie met haar trauma. Dat vraagt ook veel van jou. Ze heeft bagage mee. Ze is nog bezig met de verwerking van haar stukje ‘verleden’, ongeacht hoe diep dat zit. Ik weet niet hoe dat proces bij haar verloopt. Buiten dit gegeven om, merk ik dat er vooral sprake is van vingers wijzen naar elkaar binnen de relatie. Zij wil jou veranderen en jij wil haar ondersteunen. Echter is het belangrijk dat verandering bij jezelf begint. Wat wil jij veranderen om er voor haar te kunnen zijn en wat kan zij loslaten om te vertrouwen. Aangezien jij op zoek bent naar antwoorden, kun je het beste vragen stellen aan jezelf. Wat voor soort relatie wil jij? Wat voor partner wil je? Waar wordt je gelukkig van? Etc. Zoek naar antwoorden bij jezelf, zonder dat je verandering teweeg hoeft te brengen. Stap voor stap…. Nimmer een sprong.
      Groetjes, Elisabeth

  8. annabel Beantwoorden

    Beste Elisabeth,
    Ik heb bijna een jaar geleden een punt gezet na deze relatie.
    op een papiertje schreef hij dat deze relatie voor HEM niet meer doenbaar was.Voor HEM! 8 jaar lang heb ik te horen gekregen dat ik niets ben , niets kan, dat hij zich altijd schaamt om met mij over t straat te lopen.Ik smos al het geld op.Ik vraag me af hoe, hij had een inkomen van 500€ die hij opblowde, mijn inkomen was om van te leven… dus toen ik toen zei , voor mij ook, was het hek van de dam… Hij wou iet uiteen gaan maar ik moest helemaal veranderen, gelijk Hij dat wou. Ik ben er bijna een jaar bij weg, nog steeds betaal ik voor hem. is een advocaat mee bezig. Vorige week moesten we beiden bij de notaris komen. Weer kleineren, brullen , belachelijk maken…
    Ik was gelijk terug waar ik een jaar geleden was. Ik zit er nu helemaal onder door. Ik ben bang van hem. Hij ziet dingen die er niet zijn en wat er wel is ziet hij niet…. Ik ben op, kan dit niet meer….

    • Elise Beantwoorden

      Beste Annabel,
      dat is confronterend met het verleden. Elke ontmoeting met elkaar is voor jou een kans om los te komen. Elke (kleine) stap om los te laten is een overwinning voor jezelf. Zie het als 1 stap achteruit om 2 stappen naar voren te kunnen zetten. Dit is onderdeel van het proces om terug in je eigen kracht te komen te staan. Om te zien wat je niet meer hebt en waarom je je helemaal los aan het maken bent van deze persoon. Het mag zwaar zijn, je mag er even doorheen zitten. Dat is je kracht om jezelf weer bij elkaar te rapen en sterker te worden. Als een Feniks herrijs jij elke keer uit de as, sterker en herboren.
      Veel kracht toegewenst,
      Elisabeth

  9. T. Huisman Beantwoorden

    Kat en muisspel van aantrekken en afstoten. Neerhalen en belachelijk maken. Lovebombing minimaliseren devalueren victimblamen guilttripping discard waar bij je wordt verworpen. je moet het kunnen benoemen en het kan zo maar een relatie binnen sluipen .Zij zijn altijd beter en maken dat anderen hier ook zo over denken met negatieve overtuigingen van ik wil wel geloven dat niemand je wil. Je neerhalen op uiterlijkheden. Het is alsof zij geen menselijkheid hebben en voelen zich zelf beter en superieur. Mensen die al wat in de contramine zitten nog meer neerhalen om zich superieur te voelen en zich beter te voelen. Toen ik naar de hulpverlening werd doorverwezen had ik het gevoel bij de dader te komen want die deed het zelfde dan mijn zus vals gemeen slinks jennen sarren treiteren neerhalen en tegenspreken. je kunt dan net zo goed naar de dader gaan. men moet expertise hebben op dat vlak en herkennen. De huisarts wou en kon niet praten en dan maar doorverwijzen naar de hulpverlening ten telkens kreeg k weer een andere diagnose. Het was alsof ze sociaal en maatschappelijk een steek hebben laten vallen. De hulpverlening heeft je eerder van je zelf afgehaald en en uit je zelf gebracht waardoor je de verbinding niet meer kunt vinden. Concentratie ging moeilijk en kon dat wat ik recent had gelezen niet meer onthouden en net alsof je met de gedachte ergens anders was. Het maakt eerder minder en het is alsof men afzakt. Er is ook nog een gevoelsleven geestesleven gedachteleven en een zielenleven. Dit maakt je gedachten lam. Je kunt er niet bij en het is zaak dat een ander je terug brengt. Normale kaders aanleren zodat je weer bij je zelf kunt komen. Iemand die ik over de hulp gehoord heb en die er zelf ook schade aan heeft ondervonden zei dat ie in een negatieve sfeer kwam die wel dagen bleef hangen. Zei geef mij maar gewone mensen en zei er weg blijven. Zei dat de hulp “m heeft geschaad en ze zeiden dat ie zich zelf niet kon redden, en dat ie daar tot z”n tachtigste moest blijven. Er zouden meer folders en brochures moeten komen waardoor iemand zich in kan herkennen en het kan benoemen opdat men er dan de vinger er op weet te leggen wat het precies is. Traumabonding en cognitieve dissonance is iets wat je afhankelijk maakt. je wilt je verdedigen maar spreken dat toch tegen. het is bagger en afval. Bij aantrekken zijn ze weer aardig en dan weer afstoten. . Het zijn vieze ouwe rukkers bij de hulpverlening die hun dooie dienders ambtenarenbestaan van negen tot vijf als burgermannetje binnen vier muren zich zo weer levendig voelen met spannende verhalen van getraumatiseerden en dit als sensatie zien om op te romantiseren om het zo spannend te maken om zo hun dooie dienders beroep spannend te maken en sensationeel. Maken dat ze zich weer levend voelen met negatieve emoties van anderen omdat zij van binnen dood zijn. Hebben geen affiniteit met getraumatiseerden maar zwelgen er eerder in. .Hun zwakke protest vermaakt hun want zij voelen de dader aan en doen het zelfde en vallen je aan op zwakke punten dus schadelijk. Nuchter en objectief en onbevooroordeeld zijn ze niet geweest. je hebt ook niet meer het vertrouwen. het zijn trawanten van de dader en hebben de zelfde trekken en net alsof ze het vanaf een afstand voelen.

  10. Imke jonck Beantwoorden

    Hier al 4jaar zoals het er staat, precies hetzelfde en ik heb het gevoel tot ik het zo niet lang meer trek ik ben zo goed als op mijn zelfvertrouwen zit in m’n schoenen geloof zelfs bijna tot ik een niks ben gewoon daardoor ga ik vervelend doen en dingen zeggen en denken wat er niet zijn en daardoor nog meer emoties op m’n nek halen maar sommige dingen zijn zo hard en doen zo pijn tot zwijgen gwn niet meer gaat en soms juist wel dan ben ik te moe om ertegenin te gaan maar ben bang om weg te gaan ik heb geen inkomen en 3 kids plus hij neemt me de kids af zegt hij dus ik weet me geen raad meer

    • Elise Beantwoorden

      Beste Imke,
      je voelt je opgesloten, terwijl jij je vleugels wilt uitslaan. Wat ik doe in zo’n situatie is twee kolommen op papier zetten. In de linkerkolom beschrijf ik alles waar ik tegen op zie als ik op eigen benen zou staan en in de rechterkolom wat er nodig zou zijn om het op te vangen. Bijvoorbeeld huisvesting. Je weet niet waar je gaat wonen. Wellicht is er sociale huur mogelijk of kun je bij iemand terecht? Bijvoorbeeld de omgangsregeling, je geeft aan dat je bang bent dat je straks de kinderen niet meer hebt. Bel dan met een advocaat en stel die vraag. Vraag die persoon in welke gevallen dat inderdaad realistisch zou zijn, dan kom je erachter dat dat helemaal niet zo snel het geval is dat de moeder niet de zorgende ouder is voor de kinderen. Als laatste geef je aan dat je zorgen hebt over je inkomen. Bedenk oplossingen, als werk of bijstand. Wanneer kun je daar aanspraak op maken en hoe werkt dat. Voor de bijstand zijn er ook ‘gratis’ advocaten die je altijd om advies kan vragen. Soms lijkt een nieuwe situatie een stuk gevaarlijker dan dat die werkelijk is. Maak het minder eng voor jezelf door de rechterkolom in te gaan vullen, stapje voor stapje.
      Succes, Elise

  11. Alex Beantwoorden

    Is dit geestelijke mishandeling?

    – Pinpas terug nemen nadat maandelijks het saldo afnam sinds we in het centrum wonen.

    – mijn partner een slechte ouder noemen omdat kinderen tegen elkaar opgezet worden? “Waarom kan je niet meer zijn zoals je zus”

    -de partner corrigeren op spelling, grammatica aangezien de kinderen naar school gingen en foutief schreven.

    -De niet werkende partner vragen om niet 03:00 naar bed te gaan maar gewoon 22-24 uur zodat er sochtends niet verslapen wordt en de kinderen niet de schuld krijgen. “Jullie zijn altijd traag”.

    Is dit geestelijke mishandeling van mij? want dat wordt mij verweten.

    In 13 jaar huwelijk heb ik nooit de woorden gehoord, ik hou van je, pas nadat ik het zei.
    En in al deze tijd heb ik maar max vijf keer een omhelzing gehad.
    Savonds zit mijn partner altijd op “haar plek” op de bank. Mijn partner komt nooit naast/tegen mij zitten.

    • Elise Beantwoorden

      Beste Alex,

      ik merk uit je verhaal dat je relatie uit balans is en dat je vraag bijdraagt aan de discussie wie er gelijk heeft. Het antwoord zal je niet helpen. Je hebt het artikel gelezen en kunt voor jezelf bepalen of het geestelijke mishandeling is of niet. De vraag welke je jezelf moet stellen is of je gelukkig bent in dit huwelijk. Wil je nog 13 jaar zo verder? Zo ja, dan moet je de situatie accepteren. Zo niet, dan moet je voor jezelf echt nadenken of verandering haalbaar is (na 13 jaar) of dat dit het is en de wegen moeten scheiden. Er ligt in ieder geval in de relatie een enorme focus op de negatieve kant, er wordt veel kritiek geleverd. Zijn er ook dingen waar je blij van wordt? Dingen die goed gaan? Wij mensen zij ontzettend geneigd om ons te focussen op het negatieve en dit uit te vergroten. Dat is dan leidend in ons leven. Ben je bereid om te gaan graven wat de behoefte van je partner is, waaruit dit gedraag voortkomt? Wil je nader tot elkaar komen? Wil je dat er ook aan jouw behoeften tegemoet wordt gekomen, als een simpele omhelzing? Ga met elkaar in gesprek, luisteren en praten. Niet bekritiseren en vingers wijzen. Praat vanuit jezelf, de ik-vorm en wie weet, komt er een beetje balans terug.

      Sterkte,

      Elise

  12. Alice Beantwoorden

    Wat herkenbaar om te lezen. Ik heb hulp gezocht. Ik kreeg te horen dat ik complexe/chronische ptss heb. Niet alleen door mijn jeugd, ook door mijn relatie. Gek genoeg nam ik veel dingen mijzelf kwalijk. Ik ben mild en zorgzaam voor anderen maar hard en bestraffend voor mijzelf geweest (overlevingsstrategie die mij nu niet langer helpt). Ik mocht er nooit zijn, ik werd emotioneel verwaarloosd, misbruikt (wat voor mij voelde als ‘ik liet mijzelf misbruiken’). Ik walgde van mijzelf. Met therapie nu bezig geweest met vergeving, schuld en schaamte. Wat heel heftig was. Nu deze week een opdracht met het thema verwijtbaarheid. Was ik wel verwijtbaar. En dit doet stevig pijn. Want de mensen waarvan ik liefde hoopte te krijgen en veilig bij hoopte te zijn, konden dit niet bieden. Integendeel. Ik besef dat ik totaal niet verwijtbaar ben. Ik ben heel erg over mijn grenzen gegaan. Ik liet anderen over mijn grenzen gaan. Ik kwam wel in verzet maar wat ik nodig had deed er niet toe. Ik verlang nog steeds intens naar ergens echt bijhoren zoals bij ouders of een partner. Dit waren mensen die mij niet konden voorzien in mijn basisbehoeften. Dat betekent dat ik deze mensen het ook niet kan verwijten. En ik liet hen over mijn grenzen gaan in de hoop op acceptatie en liefde. Ik ben niet verwijtbaar. Ik heb op een hele harde nare manier geleerd dat je nooit zo over je eigen grenzen moet (laten) gaan. Het gemis van liefde van mensen dichtbij doet heel erg pijn. Het zijn de gevolgen van emotionele verwaarlozing, misbruik en mishandeling. Niet zo fijn om te durven voelen. Ik hoop dat traumatherapie dit rustiger gaat maken. Ik ben inmiddels gescheiden na een relatie van 37 jaar. Het was moeilijk voor mij om uit deze relatie te stappen en het echt door te zetten. Mijn ex erkende veel en noemde zich onbewust dader. Hij zei dat hij zo niet wilde zijn en vond dat ik dat niet verdiende. Toch besloot hij er niks mee te gaan doen omdat hij vindt dat hij zo functioneert en bang (!!) is dat hij anders zijn werk als leidinggevende niet meer kan doen. Plus hij zag hoe zwaar ik het er mee heb om aan mijzelf te werken en zei dat hij daar te koppig en eigenwijs voor is. Omdat hij zijn issues erkende maar er voor koos er niks mee te doen vanwege zijn baan kon ik doorzetten. Hiermee zette hij zijn gezin feitelijk buiten spel. Hij erkende dat hij inzag dat hij geen goede vader en partner is geweest. Terwijl ik van mening ben dat je, als je maar wil, veel kunt leren. Hij had dit zeker richting onze kinderen nog op kunnen pakken. Dat is een kwestie van het willen en er hulp voor zoeken. Het is zijn leven en daardoor zijn recht om eigen keuzes te maken. Maar voor mij hield het bij deze bekentenissen en keuze op. Als ik nu terug kijk denk ik: waar was ik toch al die tijd. Ik leefde niet mijn leven. En dit doet stevig pijn. Hoe verwerk ik dit? Ik wil het graag achter mij kunnen laten.

    • Elise Beantwoorden

      Beste Alice,
      wat ben je al van ver gekomen. Nieuwe inzichten hebben je leven verrijkt. Het doet pijn bij sommige onvermijdelijke keuzes. Dit rouwproces heeft tijd nodig. Check ook het artikel “Uit elkaar gaan“. Zie het als een rollercoaster waarvan de rit echt wel tot een einde gaat komen. Het gewenste resultaat van ‘achter je kunnen laten’. Herinner je eraan dat je niet de man mist, maar een relatie. Op deze dag realiseer je je dat je je niet langer verschrikkelijk voelt, maar vrij. Je begint weer te hopen dat je iemand anders tegenkomt. Dat is ook voor jou weggelegd. Het is echter een proces waar je doorheen moet. Een 7 stappen rouwproces.

      Je bent al zover gekomen, dit kan jij ook!

      Elise

Laat een reactie achter

*

UA-47091804-2